ბორხერტი ვოლფგანგ - წვიმს ...

წვიმს, მაგრამ ის ამას თითქოს ვერ ამჩნევს,

რადგან მის სულში სილაღე სახლობს,

სამყაროს კოცნით მშთანთქმელი ნდომა,

ქალის კაბას მთლად ჭმუჭნის და ალბობს

ასე საზარლად დგას და თან თითქოს

მისი მუხლები ყველაფერს სახავს,

და წვიმის ერთი უტყვი წვეთი კი,

იმას ჭვრეტს, რაც ჯერ არვის უნახავს

ასე ჩუმ, ნეტარ ცხოველთ თუ ვპოვებთ,

არ განეცადოს მსგავსი რამ თითქოს,

თმით თვით წმინდანის შარავანდედს ჰგავს,

და ლამპიონთ სხივთ შიგნითვე იქსოვს...