– მე მიყვარს როცა –
მე მიყვარს როცა,
არ ველოდები
დაუკითხავად
ის მოდის ჩემთან..
მე მიყვარს როცა,
გამოიდარებს
ატმის რტოებს
ქარი ურცხვად ეალერსება..
*
მე ისიც მიყვარს
გზის სავალ ნაწილს
გადაღლილი რომ ჩამოვუყვები,
ვიცი, არ უნდა განვლო
თუმცა, – მაინც გავდივარ
ღიღინ – ღიღინით..
*
მე მიყვარს როცა,
ვიცი, არ უნდა მეთქვა
მაგრამ ხანდახან ვამბობ ხმამაღლა..
თავს ვიგრძნობ კარგად
როცა სიცოცხლის ბოლოს,
გადავხედავ ჩემს სევდიან მოგონებებს!
ვიღაც რომ იტყვის
ვიღაც ხომ იტყვის
ხმამაღლა,
ერთი მართალი,
ალალი კაცი
ამ ცხოვრებიდან მაინც წავიდა..
მერაბ სალუქვაძე – მე მიყვარს როცა –
