წელი გასულა ოცი.. და ოცი და კიდევ ათი და კიდევ ექვსი, არ გითხოვია ჩემთვის ეს ლექსი, მაგრამ ულექსოდ მე ვერას გეტყვი....

გული უნდა მტკიოდეს ჩემს მზეს ვუახლოვდები, ჩემთან ერთად მიჰქრიან, ტკბილი მოგონებები......

მიდიხარ და განშორების სიმღერები მიმღერე, იქნებ ისევ მოგენატრო დაიამო სიბერე. რას გიმზადებს ეს საწუთრო, საით მიემგზავრები? უკან გრჩება მოგონება, ია ვარდის...

პირველ რიგში გეტყვით, რომ ის ნამდვილი, ხორცშესხმული არსებაა ისეთივე როგორიც მე და თქვენ, ოღონდ არა ისეთი, როგორიც შეიძლება ამ ჩანახატის კითხვისას...

ერთი სტრიქონის შემდეგ, მე რომ დავიწყებ ფიქრს ორი სტრიქონის შემდეგ, შენთან მოვიყვან ხიდს სამი სტრიქონის შემდეგ, წყვდიადს მოვუტან ბინდს შენთან მოვიყვან ანგელოზს...

გული თუ ფეთქავს, მე ვფიქრობ შენზე მაგრამ ვერასდროს ვერ გეტყვი ამას ისე მიყვარხარ, სულ ვდარდობ შენზე მაგრამ ჩემ გრძნობას ვერ ავხდი ფარდას giorgi dvali guli tu...

ნაზად რომ იყურები ცაში გაიფანტები ვარსკვლავის თვლაში თვალს ვერ მისწორებ პირდაპირ თვალში შეიგრძნობ გულრწფელ სიყვარულს წამში giorgi dvali nazad rom iyurebi...

ქარში გისწორებს თმას ტკბილი აკორდები წვიმის დანახვაზე სულ შენ მაგონდები შენ კი მედავები, უცბად აგორდები ღამით მთვარის ჩრდილად მელანდები giorgi dvali tkbili...

ამ ცხოვრებაში იჩაგრებოდა, ეულად მკვდარი უაზრო წუთი დრო გადიოდა, არ იცვლებოდა სადღაც ფიქრებში შორს ჰორიზონტი giorgi dvali eulad mkvdari uazro wuti dro gadioda...

რა ლამაზი ჩანს ცხოვრება თითქოს ტრიალ მინდორზე ფეხშველა მირბის წამის ისრები დღეს შველას ითხოვს ვერ ეწევიან ცხვორებაც მიჰქრის giorgi dvali ra lamazi chans...