ერთხელ ქუჩაში სევდიან დილას, ეხეტებოდა მტირალი ბავშვი. ბავშვი ტეტველი, მშიერი, ცივი, შეშინებული, ობოლი, ქვრივი. lika jabidze ertxel quchashi sevdian dilas...

ჩემი ცრემლებით დაინამა ხატის მინები... ღმერთს თუ ვაწუხებ; უნებლიე გამოვლინებით. სულის სატანჯველს ვეღარ უძლებს სუსტი სხეული და თვალზე ცრემლი-მისით მოდის,...

ჩემი ცრემლებით დაინამა ხატის მინები... ღმერთს თუ ვაწუხებ; უნებლიე გამოვლინებით. სულის სატანჯველს ვეღარ უძლებს სუსტი სხეული და თვალზე ცრემლი-მისით მოდის,მღვრიე...

იყო ოცნება ფარული რიდით, ხის მწვანე ჩრდილქვეშ განისვენებდა... დრომ ულმობელმა წაიღო ფიცი. ფიცი, ოცნება და მდუმარება. lika jabidze iyo ocneba faruli ridit...

ფიქრი შენთან მოდის, გრძნობა მუდამ გეტრფის, გული გემონება, წვეთებად იღვრება; თუ არ გაუფრთხილდი, სულმთლად დაილევა. lika jabidze fiqri shentan modis grdznoba...

თუ კიდევ დარჩა ტაძრის კუთხეში ანთებული კელაპტრები, მაგ სულის შუქად, თუ კიდევ დარჩა ნაპერწკალი გულის კუნჭულში, არ ვიცი, რა ვქნა? რა გიბრძანო?! ჩააქრე კუშტად....

ისე მოიპარა გაზაფხული... ზამთარს შევრჩი თითქოს დაზაფრული... ისე აყვავილდა ყველაფერი; ხეთა ტოტზე მღერის გაზაფხული. lika jabidze ise moipara zafxuli leqsebi...

რაა გრძნობები, თუ მას წაიღებს ქარი და წვიმა?! რაა გრძნობები, თუ მას ჩათვლის დროება გიჟად?! რაა გრძნობები, გულში რჩება ტკივილი, კითხვა... თუ სიყვარული...

– ჩემთვის კი არა– დღეს კი ბედნიერს გხედავ რატომღაც, მხოლოდ ჩემთვის კი არა, სულ სხვანაირი მომეჩვენე და ვატყობ ჩემთვის კი არა, ყველას ესალმები, ყველას გულში...

უხეირო ხელოსანი, უხეირო ნაკეთებს უხეირო იარაღს დააბრალებსო. უნიათო უნიათოს უნიათოს ეძახდაო. უჯიშო ცხენსო, ნუ აჭმევ ბევრსო. მდიდარი და ტრაბახაო, გაასუქა...