ღამის ნათელში, მტვერში, მთვარეში, მიყვარდა სულის შეხება შენი, თბილისის დაღლილ ქარის თარეში, კოშკები ძველად ნაგებ-ნაშენი. galaktion tabidze santeli poezia...
შორს ზურმუხტისფერ სივრცეს იქით სანთლები სჩანდა, დასასვენებლად მიიწევდა იქ მეზღვაური; ერთხელ ზღვა გასწყრა, აირია, გაჟინიანდა, galaktion tabidze santlebi poezia...
სარკმელთან ვდგევარ, მალე, სულ მალე სევდიან ჰანგებს დავუგდებ მე ყურს; მოვა მოხუცი ძალ-მილეული და ააკვნესებს ჩემს კართან ფანდურს. galaktion tabidze sarkmeltan...
სარკოფაგიდან დგება მუმია. რა სიჩუმეა. ჰაერი ლურჯი აბრეშუმია. ორხიდეები ეცემა ნილოსს, როს მხურვალება ქვიშაზე კვნესის, უნდა რომ სული არ მიისილოს, უნდა სამარე...
ლანდებს სასახლეში მხოლოდ მაშინ ელი, როცა საუბარი ედგარ პოეზეა! აჩრდილს თანაზიარს მარად საშინელი დასდევს განწირულთა შავი პოეზია. galaktion tabidze saubari...
როცა ქალი ტუჩებზე გიყურებს - მას შენი კოცნა უნდა როცა ქალი ჩუმადაა - კითხე რა ხდება მის თავს როცა ქალი იგნორს გიკეთებს - ყურადღება მიაქციე gamonatqvamebi...
gamonatqvamebi brdznuli azrebi სიბრძნე გამოანთქვამები ზოგიერთი ადამიანები ღირსებად თვლიან თვისებას ყოველთვის თქვან ის, რასაც ფიქრობენ. ამავდროულად სინამდვილის...
რა იოლია სხვა გაკიცხო და მამაცი დარჩე, როდესაც არაფერი არ გაქვს. მაგრამ როდესაც რაიმე გაგაჩნია, მთელი სამყარო იცვლება. ყველაფერი იოლდება და ძნელდება კიდეც,...