ბედისწერამ და სიყვარულმა ღამის ბინადარს მიძღვნეს ატლასის ხელთათმანი და მყის უმაღლეს სიხარულს შემრთეს და ტკივილი გადაუმალეს სულს, მხოლოდ ოხვრა და ურვა რომ...
მტკივა და მტკივა ეს დეკემბერი, ყულფივით მახრჩობს ჯვარცმული სივრცე, და ისე მსახრავს უსახო ფერი, ლამის გათელილ გალავნად ვიქცე. თითქოს ვიღაცა მიძენს და მყიდის...
დედი, გზირის მზერასავით გდევდა მუდამ ავი ბედი, სოფლის ბოლოს, ალაგესთან რა უმწეოდ დამიბერდი. დედი, ჩვენი სახლის ზემო ხაკისფერი ღრუბლებია, შორს მიდიან სამუდამოდ...
დღეები, როგორც მახრჩობელები, როგორც გველები, სისინით დიან, გამარჯვებული მიმზერს იუდა, მე წაგებული ქართველი მქვია. გულში სევდაა ბოღმად გაჩრილი, ყველა ჭრილობა...
ეს გზა, რომელიც ახლა დაიწყო, ეს გზა, არ ვიცი, საით მიმიყვანს, ზის ჭორიკანა მარტივი ქალი, თავის დიეტურ ლექსებს მიკითხავს. და გამურული ყავის ფინჯნიდან ცდილობს...
მე ქართველი ვარ სისხლით და ქართველი ვარ გვარად; მე ქართველი ვარ სიტყვით და ვარ ქართველი მარად! მე მაქვს უფლება სისხლით – რისხვით ვიცავდე მამათ! მე მაქვს...