უხმოდ მივყვები ქუჩის ნაპირებს შენზე ფიიქრებმა გამინაპირეს ალბათ დღეს ისევ წვიმას აპირებს თავიდან სევდამ დაშალა გრძნობების სახლი მაგრამ ჩვენ ვიწყებთ შენებას...

ლურჯ მწვერვალებს ქარი რძისფერ ნისლში ხვევდა… და, როდესაც ბარში ვარდნი ყვაოდნენ, თოვლი იდო ჯავახეთის მთათა ზედა და ტყეებში ქარიშხლები ბღაოდნენ…...

რა ლამაზი ხარ იასამანო, როგორ გიხდება ეგ ნაზი ფერი?! მიეალერსე მშვიდად ნიავო... მე გამაგიჟებს სურნელი შენი......

გაჭირვება ვნებათა დედაა, მაგრამ ბიწიერების ბებიაცაა. ჟან პოლი დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

განსაცდელი ის სიმთვრალეა, რომელიც ადამიანს აფხიზლებს. ალფონს დოდე დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

განათლებული უნდა განსხვავდებოდეს უსწავლელ კაცთა საქმისა და ცხოვრებისაგან. გაბრიელ ქიქოძე დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

ზღვამ მზეს მობანა პირი-ვნებიანს და ცეცხლს უკიდებს შენს ბავშვურ თვალებს, ამ ქვეყნად რაც კი გვირილებია, დაგიკრეფ, მერე მიდი და თვალე... მერე მიდი და, თითო...

სადაც არა სჯობს – გაცლა სჯობს კარგისა მამაცისაგან დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

სანამ თონე ცხელია, პურიც მანამდე გამოაცხვე განელდება – აღარ გამოაცხობს დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

სირცხვილი – სიკვდილიაო დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...