×

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 5 156 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ (im vardisfer atmebs movigoneb kvlav) იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ......

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 6 903 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze წიწამურში რომ მოკლეს ილია (wiwamurshi rom mokles Ilia) წიწამურში რომ მოკლეს ილია, მაშინ ეპოქა დათავდა დიდი, ძველი სიმღერა...

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 3 692 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze დგება შემოდგომა (dgeba shemodgoma) გუგუნებს ალი მხიარულ ბუხრის, მაფიქრებს ალი და ვწვავ წერილებს, კიდევ ედება გედები...

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 4 510 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze ქარი ქრის, ქარი ქრის, ქარი ქრის ფოთლები მიჰქრიან ქარდაქარ ხეთა რიგს, ხეთა ჯარს რკალად ხრის სადა ხარ, სადა ხარ, სადა ხარ....

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 2 980 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze ჩვენ, პოეტები საქართველოსი (chven, poetebi saqartvelosi) გულში იმავე გრძნობით ბრუნდება და მოლოდინი დარეკავს ჩუმი, რომ...

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 3 591 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze ქარი მოგონებათა (qari mogonebata) აგვისტო. თბილი სამხრეთის ქარი შენს ლაჟვარდოვან მანდილში ჰქროდა; ისმოდა შორი „რაშო-და...

ტაბიძე გალაკტიონ - Tabidze Galaktion

✍️ zurabi | 👁 2 193 💬 0
გალაკტიონ ტაბიძე - Galaktion Tabidze ქარი ამწევი ფარდის (qari amwevi fardis) სიკვდილი პირად ოდენ ვიქნები, მე ჩემ დემონებს ვსთხოვ, რომ დახურონ ყველა წიგნები,...

წერეთელი აკაკი - Tsereteli Akaki

✍️ zurabi | 👁 9 587 💬 0
მამალი რას ყივის (mamali ras yivis) (ხალხური) ქვეყნის სიბრალულით გულავსებული მაცხოვარი მიბრძანდა ერთხელ ტბის პირად და მეთევზეები ნახა: ზოგი ახალ ბადესა...

წერეთელი აკაკი - Tsereteli Akaki

✍️ zurabi | 👁 6 836 💬 0
ყვითელი სანთელი (yviteli santeli) მოდით, მოდით, მოდით, მოდით, მობ-ძან-დით, მობ-ძან-დით... მოდით, მოდით, მობ-ძან-დით!.. გაიძახოდნენ პატარა ზარები და შიგა და...

საოცარია...

✍️ zurabi | 👁 3 783 💬 0
საოცარია ... (saocaria) საოცარია... როცა შორიდან საკუთარ თავსაც ისე დაჰყურებ, როგორც სრულიად უცხო არსებას და ვერ პოულობ სულ მცირეოდენ, სულ უმნიშვნელო რაღაც...
×

შემოგვიერთდით ფეისბუქზე!