ქალი სახლი არის, რომლის გასაღები, სადღაც მწვერვალზეა ზოგჯერ დამარხული. ქალი ზოგჯერ დარდი, ზოგჯერ გაზაფხული, ქალი ყვავილია ვნებით დაზაფრული....

“ჩვენ არ შეგვიძლია განვსაჯოთ სხვისი ცხოვრება, რადგან თითოეულ ჩვენთაგანს მხოლოდ საკუთარი ტკივილისა და ტრაგედიის გვესმის. ერთია გრძნობდე, რომ სწორ გზაზე დგახარ,...

მე რომ ვიყო გაზაფხულის დილა და უბეში მთის ნიავი მეჯდეს, მოვიდოდი სუყველასთან ფრთხილად და ამ ნიავს მოგისვამდით გვერდზე....

და შენ არ იცი, თუ რა რიგად მოუხდებოდი... სევდისფერ ქუჩას გადავივლიდი, შენზე ფიქრებით, ავიწყვიტავდი გადარეულ სურვილთან მოცდას, იქნებ გეცანი შენი თვალებით ესე...

მარეკები შლიდნენ ბანაკს, ქარი ჩამიჩუმით ქროდა, ვიწექ რომელიღაც ბალახს უცბად - ქალის სუნი ჰქონდა....

" აღარ დამიტოვეს სიტყვა სამართავი გასულ ღამეებს რომ სიტყვად დაიტოვებს, ფიქრად დაიტბორებს წარსულ დანატოვრებს, ფიფქად დაითოვებს ჩემი ჩანაფიქრი. მდუმარედ...

" მომყევით ჯერ კიდევ ვარ მთქმელი_მაქვს სათქმელი, მომყევით გასავლელი ბევრია, მემღერება სამღერ ბგერებს ვეღარ ვკავებ, გამომყევით სულგრძელობას გაუყევით,...

ერთხელაც ასე გათენდა დილა, ერთხელაც ღამე იქცა აჩრდილად, ერთხელაც წამი გაქრა სამღერად და სული ჩემი ჩაქრა საქებად...

მე და შენ და შენ და მე მენატრები მე დღეს შენ, მოვალ შენთან კარგო მეც მერე ერთად წავიდეთ მე და შენ და შენ და მე...

გზაში მათხოვარმა ხელი გამიწოდა, დამეხმარეო, მთხოვა, ბინძურ სამოსში თავი ჩამალა და თხოვნას მოაყოლა ოხვრა....