უსულდგმულო ცხოვრება… (usuldgmulo cxovreba) უსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა — რასაც ბოლო ჰქონია! ცხოვრებას აცისკროვნებს სული, საქმით...

რა ვაკეთეთ, რას ვშვრებოდით ანუ საქართველოს ისტორია მეცხრამეტის საუკუნისა ერთხელ მე და პაპაჩემი ერთს ადგილს შევიყარენით; ჯერ, როგორც მოგეხსენებათ, მრავალჯერ...

ილია ჭავჭავაძე – თ. ალექსანდრე ჭავჭავაძე Его стихов пленительная сладость Пройдет веков завистливую даль. პუშკინი. მისი ლექსი შვებით, ლხენით ხან მეჯლისში...

თავსა უფლად (tavsa uflad) თავსა უფლად ნურვინ ჰგონებთ, ყოველთ ესრეთ გაიგონეთ! ერთგზის თქვენცა ტრფიალება ჩემებრ მწარედ დაგიმონებთ. მეცა ვიყავ მოქადული, ვიდრე...

ვიწყო წერა მაჯამით (viwyo wera majamit) ვიწყო წერა მაჯამით, დაშვრეს ჩემი მაჯა მით; ღებევ, ნეკტარის ნაცვლად მასვი, ვასტირ მა ჯამით. მუზნო, ჩემ კერძ მომართვით...

ვაჰ, სოფელსა ამას (vah, sofelsa amas) ვაჰ, სოფელსა ამას და მისთა მდგმურთა, ბოროტებისა და სიცრუვის ჭურთა, კეთილ მოყვარების დათრგუნვის მსურთა უსაფუძვლოთა...

ვისაც გსურთ (visac gsurt) ვისაც გსურსთ ჩემთა ამბავთა ცნობა, მისმინეთ ჭირში ფლობილს; მისმინეთ, ვით მაქვს ჭმუნვა და თმობა ურვისგან გულ-შეპყრობილს. მას ვსჭვრეტ...

ვაჰ, დრონი, დრონი (vah, droni, droni) ვაჰ, დრონი, დრონი, ნაგებნი მტკბარად, წარილტვნენ, განქჰრენ სიზმრებრივ ჩქარად, მე იგივე ვარ მარად და მარად! არ ვსდევ ჟამთა...

ვარდის გაყრილსა (vardis gayrilsa) ვარდის გაყრილსა სულმიხდილსა ჭმუნვა-მწარებით, ძოწთ ვერღა მჭვრეტსა, თვალ ნაშრეტსა ცრემლთა ღვარებით, მტრფოსა ბულბულსა...

მიკვირს რად ჰსძრახვენ (mikvirs rad hsdzraxven) მიკვირს, რად ჰსძრახვენ მას, ვინცა არს შვენებითა ძლეული? სხვა უფლებს მასზედ, ჟამსა მას იგი არს ეშყით ხმეული....