×

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 719 💬 0
მე შემრჩა შენი სურათები (me shemrcha sheni suratebi) მე შემრჩა შენი სურათები, როგორც ფოთლები დასიზმრებული შემოდგომის... დადგა სიჩუმე... დამთავრდა ომი......

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 2 131 💬 0
კიდევ რამდენ ხანს (kidev ramden xans) კიდევ რამდენ ხანს მეყოფა, ნეტავი, მაინც ვიცოდე, ეს მოგონილი შლეგობა, ეს მოგონილი სიცოცხლე. იქნებ წერილი მაღირსო, სულ...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 2 082 💬 0
კეცე, კეცე ბილიკი (kece, kece biliki) კეცე, კეცე ბილიკი ქარის დასაკეცი, ტყეს უვლიდი ძუნძულით, ვით მშიერი მხეცი, დრუნჩით მთვარეს ყნოსავდი, გწვავდა, როგორც...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 625 💬 0
ვერ გამოვძებნე შენთვის ადგილი (ver gamovdzebne shentvis adgili) ვერ გამოვძებნე შენთვის ადგილი ამ კარჩამოხსნილ, ცარიელ გულში, დაგკარგე კიდეც ასე ადვილად, ასეთი...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 823 💬 0
მახსენდება ღრუბლებში (maxsendeba grublebshi) მახსენდება ღრუბლებში პროჟექტორის ფათური, დედის წყნარი ნუგეში, განაბული ბათუმი. ქარი ცრემლის გამშრობი, დაღვრემილი...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 701 💬 0
იღება თოვლის საკანი (igeba tovlis sakani) იღება თოვლის საკანი, ისევ წყალობით ღმერთის და ჰა, აპრილის აკვარელს ცვლის საღებავი ზეთის, ზაფხული დარდის ნაკვალევს...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 527 💬 0
თუმცა ისევ ძგერს (tumca isev dzgers) თუმცა ისევ ძგერს, მაგრამ მკერდში აღარ ეტევა გული ამქვეყნად აღარაფრის რომ აღარ სჯერა და ჰგავს წინასწარ განწირული რაზმის...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 1 437 💬 0
ახატავენ ვარსკვლავები (axataven varskvlavebi) ახატავენ ვარსკვლავები ცის კრიალა ტიხარს შემოჯარულს ირგვლივ ათასნაირ ნიღაბს, საქორწილო გვირგვინს, საწამლავის...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 2 225 💬 0
არც დასაწყისი (arc dasawyisi) არც დასაწყისი, არც დასასრული, მხოლოდ ოცნების კარის ჯაჯგური, რად გინდა ჩემი გამსკდარი გული, სხვის სიყვარულში გამოტანჯული. თავის...

ჭილაძე თამაზი - Chiladze Tamazi

✍️ admin | 👁 2 091 💬 0
ბავშვების ჟრიამულით (bavshvebis jriamulit) ბავშვების ჟრიამულით და მამების ფაფხურით გავსებული ზაფხული, მიილია, მიწყნარდა... ვიღაც სარკმელს ფიცრავდა... შეიცვალა...
×

შემოგვიერთდით ფეისბუქზე!