ადამიანის სული, გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ, ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა...
ერთი მუჭა ხარ, მე რომ მყოფნის, ზუსტად იმდენი ბედნიერება. ჩუმად მიყვარხარ, არ მბეზრდება შენი სახე, შენი ფერება. სად გადაგმალო ? სად შეგინახო? რომ ვერ შეძლონ...
საოცრებავ, დღემდე, შენ თუ დაგეძებდი, გხედავ... თვალებს ცისარტყელა გადაუვლის, შენზე ფიქრი, არასოდეს მომბეზრდება, პაწაწინა ანგელოზო დიდი გულის. გავამაყდი, დღეს...
იმდენი ხანი გელოდებოდი, თვით მოლოდინიც დავასაფლავე. აღარ მეგონა გამოჩნდებოდი, როცა ვარსკვლავად ამოანათე. თითქოს დროებით შემოგიხუტე, მომავლის იმედს არ...
სად დამემალები? ვერ დამემალები! მე ყველგან გიპოვი, გიპოვი მაინც, გულით დანახულს, რად უნდა თვალები? ხარ ჩემი წელიც, საათიც, წამიც! არ დამშორებიხარ, ხანდახან...