შენ თუ არ მეყოლები, სუნთქვა გამიჭირდება! მე სიცოცხლე შენთან ერთად მჭირდება!..მე გეუბნები ხოლმე:მჭირდები...და მიყვარხარ !...

წვიმის წვეთებში ის მუსიკაა რომელიც ყრუს ესმის... მზის ჩასვლაში ის სინათლეა რომელსაც ბრმა ხედავს... და ჩემს გულში ის სიტყვებია რომელსაც მუნჯი ღაღადებს...

შენი არსებობით ბედნიერების გამოულევ წამებს მჩუქნი, ჩემს პატარა გულს შენი მზის სხივები ჰაერივით სჭირდება და მე მიხარია, რომ მართლაც, ჰაერივით სულ ჩემთან ხარ......

უბრალოდ ჩემი ბედნიერი წამები ხარ .. ყველაზე ახლო ყველაზე ძვირფასი ჩემთვის ამ ქვეყნად...

ოცნება მას სულ თან დაზდევდა, სიყვარულის ფერები მას არ ასვენებდა. მისი ფიქრები სადღაც შორს წასული, ჰორიზონტს გაცდილი და გადაკარგული მას არ ასვენებდა......

მე ვოცნებობდი, მე ვფრინავდი, მე ვიყურებოდი, ვყვიროდი, ვტეხავდი, ვიკარგებოდი, ვკვდებოდი, წავიქეცი და ისევ ავდექი......

რასაც შენ აკეთებ, იმდენად ხმამაღალია, რომ არ მესმის რას ამბობ......

ფულს ბედნიერების ყიდვა არ შეუძლია, მაგრამ დანამდვილებით ვიცი, რომ უბედურად ცხოვრებას გაცილებით მარტივს ხდის:))...

ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო......

სიცოცხლე იმით კი არ იზომება, რამდენჯერ ჩაისუნთქავ, არამედ იმით რამდენჯერ შეგეკვრება სუნთქვა......