ლურჯ ფანჯრებს იქით, ოცნებაო, სიმძლავრით დგება სამშობლოს ჩემის ხმაურობით სავსე ცხოვრება. მე კი ვუზივარ ისევ წიგნებს, ვებრძვი ყოველ წუთს, ვებრძვი და ვიპყრობ...
ყოველ თეთრ ღამეს, მთვარიან ღამეს ვიღაც სალამურს გრძნობათ ატირებს, ვარსკვლავნი რთავენ ამ დროს მიდამოს: უცხო ღელეებს, ცისფერ ნაპირებს. galaktion tabidze...
რა საოცარი დასრულდა წლები! მეფეთა წყება გაქრა, ვით ლანდი, მოშორდნენ ტახტებს: ვილჰელმი, კარლოს, ნიკოლოოზი და ფერდინანდი. prologi 100 leqsi galaktion tabidze...
მე გამაფრენს ოცნება – როგორც წმინდა ანგელოზს, შენს გატანჯულ ცხოვრებას ჩემი ლოცვა მფარველობს. მე გამაფრენს სიცოცხლე უტოპიურ მხარეში და შენ გაგახსენდები ღამით...
მენატრები... ძალიან მენატრები.... ერთი წამიც არ არის, რომ არ მენატრებოდე... ისევ მონატრება... ისევ სინანული.... ისევ ტკივილი და ისევ შენზე ფიქრი... იცი რა...
შენ ყველაზე ბედნიერო სხეულოო ლამაზმანო, დახატულო წარბ-წამწამო, ოაზისო საუცხოო, - ბედუინის ოცნებაო, როგორ უნდა არ გაკოცო, როგორ უნდა გაგაწამო, shen yvelaze...
„სიყვარული ხომ თავად ღმერთია“ ტერენტი გრანელი, ამ სიტყვებს გამუდმებით ვიმეორებ გულში და ვხვდები რომ, არსებობს ჭეშმარიტება და არა მარტო ჭეშმარიტება მთელი...