მიდის ცხოვრება (midis cxovreba) მიდის ცხოვრება და არ იცოდებს სოფელს, სიცოცხლის შუქით მოფენილს, წუთით ვართ სოფლად, მიტომ უწოდეს ალბათ სოფელსაც წუთისოფელი. მე...
თოვლი და ქალაქი (tovli da qalaqi) ქალაქი იყო ჩვეულებრივი: ქუჩებით, ადამიანებით, სახლებით, რომლებიც ერთმანეთს დაცილებულნი იყვნენ საჭირო დისტანციით. ზამთრის დღე...
ვის ვუთხრა გალობა ჩემი?! (vis vutxra galoba chemi? !) აი წმინდანი, ტაძარში რომ დაყუდებულა და იწვის, როგორც შეწირული უფალს სანთელი, ო! უსათუოდ შეიცნობდა თავს...
ჩემს სეხნიას, შოთა ნიშნიანიძეს (chems sexnias, Shota Nishnianidzes) (ლექსი წაწერილი საკუთარ პორტრეტზე) დახედავენ და იტყვიან უმალ: ვინ შეუცვალა ზღაპარს სახება,...
პირველი მიძღვნა (pirveli midzgvna) სინდისს ვფიცავარ, კურნავდი იარებს. მიყვარდი, როგორც ზღვა ალბატროსს. მე შენთან შორიშორს ვიარე და ახლოს არ მოველ არასდროს....
ვინა სთქვა... (vina stqva) ვინა სთქვა, თითქოს პატარა იყოს ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი, ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი?! აბა, შეადგით...