ცაცხვის ხმელი ფოთლები აფენია ბილიკებს, მე მივდივარ მარტო და წინ ცის ლურჯი ზოლია, ქარი მღერის - ქარაფთა სევდიანი ლირიკა, მთვარე არ სჩანს მეწყება ზამთრის...
თურმე, შენც მოგნატრებივარ, დღეს წამჩურჩულა ნიავმა, გულს შემოერღვა ყინული, გალხვა და გაიმზიანა... ვაი, ამ მონატრებამა რა ძაან დააგვიანა... ტარიელ ხარხელაური...
თურმე, შენც მოგნატრებივარ, დღეს წამჩურჩულა ნიავმა, გულს შემოერღვა ყინული, გალხვა და გაიმზიანა... ვაი, ამ მონატრებამა რა ძაან დააგვიანა... ტარიელ ხარხელაური...
ჩემში თითქოს დაიბადა რითმა, ანდაც უცებ ამერია გზები, ლექსებს ისევ ვაჟკაცურად გიწერ, მე ხომ მხრებზე ჩამოვუშვი თმები. იქნებ რაღაც შეცდომაა ღმერთო?! იქნებ მუზას...