გამოზაფხულდა, შემობრძანდა ლურჯი აპრილი, სული შთაბერა ახალ სიცოცხლის ფეთქვას... მზე გამონათდა, ხის რტოებზე ისევ მალულად გვამცნო დიდი სიხარულის მოსვლა... merab...
– ეტლი – იმღერე ისე, როგორც გაზაფხულზე მღერიან ჩვენში, დიდთოვლობის და ვნებების შემდეგ.. შენი ბავშვობა, უცოდველი ჩამჯდარა ეტლში, მშვიდობა ამ გზას და ლოდინით...
დავიწყებული ერთისაგან, სხვისგან ნატრული, არა იმისგან ვისგანაც სურდა, შუახნის კაცი, თან ამაყი, თან დაჩაგრული, სიყმაწვილეში ჩუმად დაბრუნდა. kaxa dolidze...
წითელ ზღაპარში, შემიტყუე, თუ მელანდება?! მეწამუIლ ფონზე დაფრიალებს, ქათქათა კაბა, ამ საუფლოში არ თენდება და არც ღამდება, მოგჩერებივარ დაბნეული, სიტყვებს ვერ...