ისევ გაზაფხული მოდის, ჭრელი ყავილებით ჩემო, მერე აიობა, ბზობა, დიდი აღდგომა და ბებო... მოვალ, შენს საფლავთან მოვალ, სათუთ გლიცინიებს ბებო, გულზე დაგილაგებ...

ვუძღვნი დედაჩემის ხსოვნას ..ტკივილი დედაა .. რაც ერთი წამით არ გამნელებია......

გამოზაფხულდა, შემობრძანდა ლურჯი აპრილი, სული შთაბერა ახალ სიცოცხლის ფეთქვას... მზე გამონათდა, ხის რტოებზე ისევ მალულად გვამცნო დიდი სიხარულის მოსვლა... merab...

არ ამაზღვაო, თორემ წაგლეკავ, ტალღას მიგანდობ ჩემსავე რითმის. ნუ ითამაშებ დაღლილ ტალღებთან,- ჩემნაირებზე სიგიჟე ითქმის! ჩემნაირები ადრე მიდიან, (გულში ტყვიით...

– ეტლი – იმღერე ისე, როგორც გაზაფხულზე მღერიან ჩვენში, დიდთოვლობის და ვნებების შემდეგ.. შენი ბავშვობა, უცოდველი ჩამჯდარა ეტლში, მშვიდობა ამ გზას და ლოდინით...

სიცოცხლის გამოძახილი ცამ მტრედისფერი გადიკრა, ადევნებია ქარი ქარს... მთიდანა წყარო ჩამოდის, ხან მზე ადგება, ხან ნისლავს.....

დავიწყებული ერთისაგან, სხვისგან ნატრული, არა იმისგან ვისგანაც სურდა, შუახნის კაცი, თან ამაყი, თან დაჩაგრული, სიყმაწვილეში ჩუმად დაბრუნდა. kaxa dolidze...

წითელ ზღაპარში, შემიტყუე, თუ მელანდება?! მეწამუIლ ფონზე დაფრიალებს, ქათქათა კაბა, ამ საუფლოში არ თენდება და არც ღამდება, მოგჩერებივარ დაბნეული, სიტყვებს ვერ...

დასამარებულ საათებს შეერია, ხიბლი უცნაური წამის. ვატყობ შემოდგომის ფოთოლთ ფეერია, ორივეს წარსულში გვგზავნის. kaxa dolidze dasamarebul saatebs sheeria...

რწმენას, რწმენაში გაგიცვლი, ცისკენ აწვდილი ხელებით. შენს უჩემობას განვიცდი, სისხლჩაყინული ვენებით. kaxa dolidze rwmenas rwmenashi gagicvli cisken awvdili...