გვარის ფუძეა საკუთარის ახელი აკო. გვხვდება, ასევე, საკუთარი სახელები ამაკონი, აკოია. აკო – იაკობის კნინობითი ფორმაა. 1733 წელს ასურეთის ხევს მოიხსენიება...

გვარს ფუძედ უდევს ოთხფეხა ცხოველის – არჩვის სახელი. „სვიმონ მეფემ სვეტიცხოველს განუახლა წიასწყალში ერისთავისგან ბოძებული არჩვაძეების შეწირულება“ (1559 წელი)....

ამ გვარის ფუძეა მამაკაცის საკუთარი სახელი კლდია. არსებობს მოსაზრება, რომ კლდიაშვილების ძველი გვარია შალვაშვილი. მეორე მოსაზრებით, გვარი...

ყორღანოვები იგივე ყორღანაშვილები არიან. ისტორიულად ყორღანაშვილები ქართველები არიან და მათ ისევე, როგორც მათ წინაპრებს საერთო არაფერი აქვთ მოღალატე და გამცემ...

გვარის ფუძედაა გამოყენებული საკუთარი სახელი პაჭკორი (პაპაშჭკორი). მეგრულად ის მღვდლის ყმას ნიშნავს. არსებობს, ასევე, პაჭიკა, პაჭიკო და ასე შემდეგ. საპაჭკორიო...

შუა სამეგრელოში გვხვდება გვარები: ბჟავა, ბჟალავა, ბჟანია, ბჟინავა. პაატა ცხადაიასთან ბჟალა განმარტებულ-ახსნილია როგორც ნათელი, მზიანი. მზეს კოლხურში ეწოდება...

გვარის ფუძე სათავეს იღებს სახელიდან მირიანი. მირიანის მოფერებით-კნინობითი ფორმებია: მირო, მირონ, მირონა, მირუმა, მირუა. „მირუა კარშაგარს მცხოვრები, მამულით...

საქართველოში მეფეთა შემდეგ (ფარნავაზიან-ბაგრატიონი) თავის „ქართველთმეტყველებაში“ „ძუელთა მთავართა შორის“ სვანეთიდან მარუშიან-მარუშისძეს, ვარდანისძეებს,...

1781 წლის არაგვის საერისთავოს ბარის სოფლებში მოიხსენიება როგორც ქარაული, ისე ქარაულიშვილი. ეს ამ მხარის, ანუ მთიულთა გვარების დამახასიათებელი ნიშანია....

სიტყვა აზნაური ძველად პლივილეგიური წოდების წარმომადგენელს, დიდებულს, დიდგვაროვანს ნიშნავდა, მოგვიანებით კი თავადზე დაბლა და გლეხზე მაღლა მდგომს ეწოდებოდა....