უსასრულოდ გრძელდება დღეს ფიქრების ფართები თურმე ჩუმად ჩამქრალა მეგობრობის სანთლები. გრძნობა ჩუმად გაიყო,მისგან აღარა იყო გამახსენდა ზღაპარი,იყო და არა იყო....

მაპატიე, თუკი ისევ შეგაწუხე ძილში თუკი დაიძახე დედა, ჩემს ირგვლივ ხომ ყველაფერი ნათელია ამ ნათელში მე სიბნელეს ვხედავ....

1. უაზრობით გადაღლილი გავურბივარ უაზრობას და ისევ უაზრობისკენ მივრბივარ, და ვხვდები რომ აზრიანი მხოლოდ ის მონაკვეთია – უაზრობიდან უაზრობამდე. 2. დრო გავიდა......

ვებრძოლოთ ჩვენს საკუთარ თავს, უკანასკნელ წუთამდის. გუსტავ ფლობერი დანარჩენი იხილეთ სრულიადში...

იცი? მე ვეღაღ გიგებ და მოდი გთავაზობ ყაიმს ნუ დავასრულებთ ტკივილით ამ ჩვენ მეგობრულ ტაიმს მთვარის ქვეშ ერთად ვიაროთ, მოდი ჩამკიდე ხელი რა დავაშავე, მიყვარხარ,...

მოდი რა,ერთად შევქმნათ თაობა და ერთად ვიყოთ,ვითარც კროსონი მოდი,მომანდე შენი ქალობა ჩვენს მომავალსაც ჰყავდეს მომგონი....

სულ მოციმციმე შენი თვალები და მომღიმარი ტუჩების ეშხი შენი მზერა და შენი ხალები შემომადნები,თოვლივით ხელში...

ძლიერს უფრო მეტად უჭირს ამ ქვეყნად! ამიტომაც მუდამ დაღრენილნი დადიან ლომები, ვეფხვები და ავაზები, ხოლო თრითინები, თაგვები და ციყვები მუდამ მხიარულად...

ახლა შენ უმზერ იმ ვარდის რტოებს, წინ გიდევს ჩემი ლექსთა კრებული. მიგონებ, როგორც უნაზეს პოეტს და ზიხარ მარტო, ჩაფიქრებული....

ირწმუნე საკუთარი თავის და მთელი სამყარო დაგიჯერებს !...