გრილია ღამე,
ჩემმა ცხოვრებამ
ცივი კალთა გადამაფარა,
გულში ჩამიკრა,
მეამბორა გაყინულ ხელის მტევანზე,
მასთან მომიხმო,
ყურში ფრთხილად მიჩურჩულა
ამ ჩემს იღბალზე,
რომელიც მერგო ამ ცხოვრებიდან
რაც კი გავთელე მონატრებამდე..
*
ბნელია დღენი უსიყვარულოდ,
წლები გადიან,
მთაში დასჭექა ჭექა–ქუხილმა
ბედი ხვალინდელი დღის..
სადღაც განათდა,– ლაჟვარდოვან
გადაწმენდილ ცის კამარაზე..
იქვე ქუჩიდან, ქვაფენილამდე,
მესმის ყრუ მოთქმა მონატრებაზე..
მერაბ სალუქვაძე - სიცოცხლიდან მონატრებამდე
