აღარ მოდიხარ, სულ დამივიწყე,
იქნებ ასე სჯობს,იქნებ კარგია?
ოჰ,როგორ მინდა, კვლავ გამიგიჟდე,
ვითომც არასდროს დამიკარგიხარ.
უკვე გავავსე გული ცრემლებით,
დრო ულმობელი არად მარგია,
ოდესღაც მოხვალ, მომეფერები,
რადგან ალერსი შენი მაკლია.
დღეს წითელ კაბით ვერ გეგებები,
ზოლებად,რომ სდევს შავი არშია,
ფურცელზე ლექსად კვლავ ვიღვენთები,
სტრიქონზე ცრემლი დამიმარცვლია.
შენი სურნელი უკვალოდ ქრება,
წუხილს გრძნობები დაუნამია,
ყველა ოცნება ქარებს მიჰყვება,
სევდას ფიქრები გაუტაცნია.
დროა ავლაგმო ეს სითამამე,
ვნება განცდებში ჩამიკარგია,
წითელ კაბაში ვერ გიღალატე,
ახლა მე უკვე თეთრი მაცვია!
ნანა სელეპანოვა აღარ მოდიხარ
