ჩემი ოცნებებიც მოგანდობს წარსულს



ეძღვნება თამთა ლიპარტელიანს

მზე ამოვიდა მაგრამ უშენოდ
ეს რა დღე გათენდა კვლავ,
ფიქრები უკვე შენით დაწყებული
გულის ნანაობით მკლავს.
მინდა მარტოობა, მინდა ოცნებები
უკვე აუხდენლის მწამს,
უშენოდ ჯერ კიდევ ცოტა დრო გავიდა
მაგრამ საუკუნედ ჩანს.
მინდა ზღაპრის გმირის სახელი გერქვას
სადაც დაბრუნდები კვლავ,
მინდა ოცნებები ზრაპრებს მოვუყვე და
იქნებ ამიხდინონ კვლავ.
ჩემი სტიქია წყალი და სევდა
ო! როგორ შემძულდა ცაც,
შენ უკვე კარგო ოცნება გქვია
რომელიც აუხდენელს ჰგავს,
ფიქრები რომლებიც შენსკენ მოცურავენ
ისევ მიუწვდომელს გავს,
მინდა უსასრულო ტკივილი იყო
რომელიც მუდამ მეყოლება თან...
ახლა უსასრულო მოლოდინს ვებრძვი
და მარტოობას ვუმღერი ნანას,
ისევ შენ სურათზე დავიწყებ ცქერას
და კვლავ ცხარე ცრემლი მიმღერებს ნანას.
იცი? უსასრულოდ ვაპირებ ლოდინს
ვერ დამღლის დღენი უკვე წასული
მეც შენთან მოვალ, მოვალ სამუდამოდ,
ჩემი ოცნებების მოგანდობს წარსულს...



Loading...


თეგები: (

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.