გიო წიკლაური - რაც იქნება ან რაც იყო აქამდე



აღარ ვმღერი, აღარც ლექსებს აღარ ვწერ,
ნურც პოეტად ნუღარ ჩამთვლით ნურავინ,
რაც იქნება ან რაც იყო აქამდე,
ღმერთს მადლობა ნათელისთვის უთხარით.
მენატრება ის განვლილი წუთები
და რომ თითქოს განუვლელიც მოვღალე,
რა იქნება მიყვარხარ თუ გეტყვი,
ადრეც მახსოვს უამრავი მოვთვალე.
აღარ მიკვირს სიცოცხლისგან წიხლის კვრა,
რომ ცხოველურს დაემსგავსა გრძნობები,
მოდით ვიმემ მეჩხუბეთ და მითხარით,
მე ვცდები და მერე უმალ მოვრჩები.
მაგრამ ვაი, რომ სიმართლე მწარეა,
რომ აღარ გავს ჩვენი გული იმ გულებს,
მოენატრათ ლომებს მეფის განწყობა
და ტყის ნაცვლად ჩვენს გრძნობებში იყმუვლებს.
პოეტებსაც ენანებათ სიმართლე,
რომ განწყობა აუმაღლოს ვიღაცას,
სიყვარულზე დაგიწერენ სტროფეფს და...
იმ სიმართლის ფურცელს სადღაც მიმალავს.
ვერც ცხოვრებას შევეჩვიე ღალატით,
ვეღარც ლექსი დავამსგავსე ვერაფერს,
მამა პაპის მომენატრა მარჯვენა,
რომ უვლიდა და ეტრფოდა ვენახებს.
აღარ ვმღერი, აღარც ლექსებს აღარ ვწერ,
ნურც პოეტად ნუღარ ჩამთვლით ნურავინ,
რაც იქნება ან რაც იყო აქამდე,
ღმერთს მადლობა ნათელისთვის უთხარით.

წიკლაური გიორგი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.