ფაქტივით ჯიუტს, ისევ უარგყოფ -
არ ვაღიარებ შენთვის რომ ვღელავ.
თამაშ-თამაშით მოწეულ ნაყოფს,
შენი ხელებით მთავაზობს ევა.
და შენც ერთი ხარ... ამბობ: "ჩემთვისაც",
- ეს კი სიმართლეს, რატომღაც არ გავს!
ადგილს იჩემებ ნაკლულ ნეკნისას
და მოფერებით მეძახი ადამს...
ბექა ხერგიანი
