ბექა ხერგიანი – საქანელა

beqa xergiani ar shegeferebi ar gesadagebi
არ შეგეფერები, არ გესადაგები,
თუმცაღა არ მთმობ, მაინც შენთან მპატიჟებ.
გრძნობაგაშლილ ვნებებზე გეთამადები
და ვხვდები, რომ მათრობ, ნელნელა მაგიჟებ...

თითქოს განგებას ურცხვად ვექარაგმებით,
მტკივან წარსულზე ისიც განგებ გვაბიჯებს.
ჩვენ ხომ ტკივილშიც ტოლად ვეთანაბრებით,
ჩვენ ხომ მივეცით ნება - ”დავემახინჯეთ”.

საქანელაზე როცა შევქანავდებით
და ცაში რომ ვგრძნობთ ერთმანეთის ნაბიძგებს.
ერთმანეთს რომ ვათბობთ, ვებადაგებით,
აი მიზეზი, გული ასე რად მიძგერს.