ბექა ხერგიანი - სევდა

როგორც გათელილ ფეხქვეშ პრინციპებს...
საკატაკლიზმო მეტეორივით
მიზანში ჰყავხარ თითქოს ლუციფერს.

სევდამ ერთხელ თუ აგითვალწუნა,
მოგსდევს ჩრდილივით კუდი ვეება
და შენს მიმიკას აზის დასტურად
პატური ფიქრის ტახტსაღზევება.

გშურს მეტეორის სივრცე უსაზღვრო
– გზას ვეღარ აგნებ ნაშარბათარი:
სხეულის მეფე, დგახარ უაზროდ,
მეფე – სევდისგან ნაშამათარი.