ხელისგულები...
(xelisgulebi ...)
გაგიჟება სჯობს... თუ სურვილმა სირცხვილს დასძლია,
ღამე შლეგივით ეფინება დაბინდულ შუკებს.
ხელისგულები მომაფარე გაყინულ მხრებზე...
ხელისგულები,
სანამ წვიმა მთლად აისრულებს
კაპრიზებს ბავშვურს, დამაწვიმოს სულ უცხო რიტმში
და შეუერთოს თავის სუნთქვა – ჩემს მაჯისცემას.
უხერხულია... საყვედურის თქმაც უკვე მიჭირს.
უხერხულია...
ამით ახლა რა შეიცვლება?!
დრო კი არ გადის, სადღაც გარბის მთელი სისწრაფით,
მეჩხერ თითებში დაობლების სინდრომი წვეთავს.
წერილებს გიწერ... (თუმც, ამაო ცდაა ყოველი)
წერილებს გწერ და
მებჯინება რაღაცა ყელთან...
ისევ ქარები, ფეთიანი, სახსრებს იმტვრევენ,
მე, ყოველ ღამე, ვსუნთქავ სულის გადარჩენამდე.
ხელისგულები მომაშველე... არ ძალმიძს მეტი...
ხელის – გულებით
სავალი გზა მოსჩანს შენამდე!
(xelisgulebi ...)
გაგიჟება სჯობს... თუ სურვილმა სირცხვილს დასძლია,
ღამე შლეგივით ეფინება დაბინდულ შუკებს.
ხელისგულები მომაფარე გაყინულ მხრებზე...
ხელისგულები,
სანამ წვიმა მთლად აისრულებს
კაპრიზებს ბავშვურს, დამაწვიმოს სულ უცხო რიტმში
და შეუერთოს თავის სუნთქვა – ჩემს მაჯისცემას.
უხერხულია... საყვედურის თქმაც უკვე მიჭირს.
უხერხულია...
ამით ახლა რა შეიცვლება?!
დრო კი არ გადის, სადღაც გარბის მთელი სისწრაფით,
მეჩხერ თითებში დაობლების სინდრომი წვეთავს.
წერილებს გიწერ... (თუმც, ამაო ცდაა ყოველი)
წერილებს გწერ და
მებჯინება რაღაცა ყელთან...
ისევ ქარები, ფეთიანი, სახსრებს იმტვრევენ,
მე, ყოველ ღამე, ვსუნთქავ სულის გადარჩენამდე.
ხელისგულები მომაშველე... არ ძალმიძს მეტი...
ხელის – გულებით
სავალი გზა მოსჩანს შენამდე!
