ბადიშ ხურსილი - წერილებს გიწერ იმედის კალმით



წერილებს გიწერ იმედის კალმით
სულის ტკივილით ვკაწრავ სტრიქონებს
მერე ვთვრებოდი რაღაცა ბანგით
რომელიც თავად გამოვიგონე...
ავცოცებულვარ ფიქრებით ცამდე
სისხლისფერ ფრთებზე ნისლი წვებოდა
ვარსკვლავებს როგორც კანდელებს ვანთებ
მაგრამ თანდათან ყველა ქრებოდა..
უკიდეგანო სამყარომ თითქოს
ვერდიქტი უკვე გამოიტანა
დედამიწაზე ერთად რომ ვიყოთ
ადგილი, ვერსად ვერ მოინახა...
და ვეძებთ, ვეძებთ რაღაც კოსმიურს
არა- ქვეყნიურ ცეცხლის ნაწილებს
მაგრამ ვიტოვებთ სიყვარულს ღვთიურს
რომ,გავცდეთ მზის და მთვარის ნაპირებს..
გაყვითლებულმა ფურცლებმა დროით
იქნება ენით უთქმელი გათქვას
წერილს თუ დაწვავ ხელების თრთოლვით
მოგონებებს ხომ ვერასდროს დაწვავ...
ქარი ბოგინობს ღია კარებში
ორპირი აღარც ქარი მწადია
ვეღარ გიყურებ უკვე თვალებში
თვალებიც ცრემლებს მოუპარია...
წერილებს გიწერ იმედის კალმით
სულის ტკივილით ვკაწრავ სტრიქონებს
მერე ვთვრებოდი რაღაცა ბანგით
რომელიც თავად გამოვიგონე...

ბადიშ ხურსილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.