ლია ფანჩულიძე - გაზაფხული

"ჩასძინებიათ ვარსკვლავებს",
ჩახუტებულან ღრუბლები.
სახვნელმა მიწა ჩამოხნა
თესლეულს ელის ხნულები.

მზის სხივს გაურბის ყინული.
ტირის და ცრემლად იღვრება.
კლდიდან ღვარცოფი გადმოსჩქეფს.
წყალი დალიეს მინდვრებმა.

"კლდე კლდეს ასკდება" ღამე დღეს.
სამალავს ეძებენ ბუები.
საკბილოს ეძებენ ცხოველნი.
ყმუიან მგლები ძუები.

გადმოუხედავს კლდეს ძირში...
-შვილიშვილთ ითვლის ბებია-
და ტალღა ტალღას სირბილში
ადრიან შეჯიბრებია.

ძერა ტრიალებს ეზოს თავს.
წიწილებს მალავენ კრუხები.
ძირს საცოდავად დაყრილან,
ელვა დაკრული მუხები.

ირმებმა რქებგადაქლექილებმა
რად შეაჯერას ბარები?
ბუჩქები კურდღლებს მალავენ.
მთამ მთას გადასცა დანაბარები.

ყველა სულდგმული კუჭს ივსებს.
მადა ჭამში მოუდით.
და გაზაფხული ზამთარს
მივა და ბოდიშს მოუხდის.

/ლია ფანჩულიძე/