იჯდა მოხუცი მიტოვებული ზამთარში ბუხრის პირას, თვალებზე ცრემლი ჩამოდიოდა თან მისტიროდა მის თავს....

ბედნიერი ხარ? კვლავ მეკითხები, მითხარ,რა ვუყოთ სევდიან წარსულს?! გულს მე არავის არ გადავუშლი, და მხოლოდ, შენგან მოველი პასუხს. დრო მიჰქრის,სადღაც...

ნელა იარე, არ დაგიცდეს მიწაზე ფეხი, ჭირდები ნენა, საქართველოს მიხედო უნდა, შენს დამაწყევარს დაადგება რისხვა და მეხი, მიეცი ღატაკს, არ მოთხოვო იცოდე ხურდა....

წვიმა როგორ მოვა - ცაა ცარიელი, დაბლა გამომშრალი გდია დედამიწა, მინდა მოვიშორო ხორცი - ბარიერი, მკერდზე სიგარეტით გული ამოვიწვა....

მინდა ერთი წამით ვიყო ბავშვი ვიტირო და არ მივირთვა ქაში მინდა ყოველ დღე ვიარო ბაღში ვიცელქო და გავაწვალო მასწი......

წუხელ დარდით დავიძინე ისე და შევნატრი შენთან ყოფნას ისევ დამიბრუნდი დამიბრუნდი გთხოვდი არ მაქცევდი ყურადღებას ისევ...

ისღა მამშვიდებს, რომ შენ ყოველ დღე, ჩემი სარკმლის წინ დგახარ, მე კი, დაგეძებ გაგიჟებული და ვიცი, სადღაც გნახავ....

ახლა მინდა იყოს ზამთარი და თოვდეს.. კარი არ გაგიღო შენ შემოსვლას მთხოვდე....

მერე რა, თუ ცოტა მოვიწყინე, ცოტაც თუ ცრემლები მომერია, გულით ღიმილიანს სადღა ნახავ, აბა ბედნიერი რომელია?! მერე რა, თუ ტკივილს გავუჩუმდი, ცოტაც დავიბენი და...

ჩ ამოვალ, თუ არ ჩამოხვალ ე რთი დღით მაინც გნახავ, მ ომნატრებიხარ უზომოდ ს ულს შენ მიშფოთებ კვლავაც....