ამქვეყნად მწერალზე ადრე არავინ ჭკნება, თუ მას არ უსმენენ. მეც მინდა ისეთი მწერალი ვიყო,თუნდაც ერთ ადამიანს მაინც არ დავუჭკნე საქართველოში....

ცხოვრება გაბმული ხუმრობაა …. ბოლოს კი სიკვდილი იცინის…...

– ბევრი ისმინე, ცოტა ილაპარაკე. – არაფერს ელოდე არაფრისგან. – ნელა თქვი, თუ რა თქმა უნდა სიტყვა სიყვარულს ამბობ....

ბედნიერია ვისაც შეუძლია ხუმრობა მძიმე წუთებში. ესაა სულიერი ძალისა და ვაჟკაცობის ნიშანი...

დღეს შენი დღე მაქვს, შენ შემოგწირავ, ჩემს ყველა წუთებს და ყველა წამებს... გუშინ, შენც ნახე მზემ იქორწინა და დღეს ამიტომ ვერ ახელს თვალებს......

გაზაფხულია !.. თოვლის ქურქიდან გულისწამღებად იცინის ია... ყოჩივარდების და ენძელების სურნელი მოაქვს მხიარულ ნიავს......

სიჩუმე მთვარის ბილიკებს უტევს, თვალი შემავლო ღრუბელმა ელდით. ფიქრები ფიქრებს ძალუმად უღრენს და დააჩოქა განცდები სევდის....

სილამაზის ვარ ტრფიალი, გონჯი სუყველა მიავსა! ქალი კი ცვარს უნდა ჰგავდეს, სუნთქვად მასდევდეს ნიავსა....

ლამაზი ხარ, როგორც ვარდი. ხელში თუარ ჩამივარდი. ვშიშოფ თუარ შეგიყვარდი. მაინც მინდა, გიძღვნა ვარდი....

იყო საღამო - გარდამავალი: ჭარბობდა ფერი ღამის თანდათან და სიმყუდროვე - პარკში - სავარძლის, წყვილს იზიდავდა რაღაც ახალთან....