მე როცა ვახელ – შენ ხუჭავ თვალებს. იქნებ, ხდება პირიქით. გზას ისევ შენი ბაღისკენ ვიგნებ მწიფე ბილიკით. სად შენი ფიქრის განკაცებულ საქმროებს ვებრძვი...

ვერ გავცდი ვეროდეს სიკვდილის მარწუხებს, ცხოვრება მტანჯავს და სინდისი მაწუხებს. ვიცი, სიყვარული სიკვდილის ნაპირებს დამიპირისპირებს, დამიპირდაპირებს. და თუ...

მოვალ. თვალებში ჩახედვით დაგღლი ჩვენს შორის მანძილს დავწნი სამძივედ ხელში აგიყვან მკლავების ტალღით და დაგაძინებ. ჩვენი სიზმრების ბრთხილი შეხებით მყუდრო...

მებაღის ჯვარცმა სონეტი რაინდს გრაალის კოშკთან დაცემულო თეთრო რაინდო! თეთრო რაინდო, ზეციერო მირონცხებულო, ცრუ ლუციფერთან ნაბრძოლო და დამარცხებულო, დღეს შენმა...

ვარ ცარიელი, - გეუბნები, - აი სრულიად, სული ცარიელ სივრცეებით დაი- სრულია. ხურდაც არ დამრჩა, დამეხარჯა ყველა ხმოვანი, მე უკაცრიელ გზებზე მდგარი ვარ მათხოვარი....

დილა ცისკენ კიბე-კიბე აივლის ბაღში ჩრდილი წამოწვება აივნის მინდა სივრცე მცირესა და უვრცელესს დღეებს შორის იწვეს როგორც უცვლელი. ცა ნისლი თუ ცარიელი ფურცელი...

გამარჯობა, ჩემო თბილის ქალაქო, დაკარგული შენი შვილი მოვედი, საქართველოს მიწა-წყალო, ალაგო, თორმეტი წლის გატანჯული მოვედი. მთაო წმინდავ, მამა დავითისაო, შენ,...

ნუ დაუჯერებ ზღაპრად მოთხრობილს, მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი: მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი. მე ისე ლექსს რა გამაბედვინებს,...

მინდა ავვარდე მამადავითზე, იქ აირჩიე, სულო ბინა შენ; მინდა უეცრად მუხლზე დავეცე ჩემი თბილისის და მზის წინაშე. ჩემო ქალაქო! არ დამაკელი შენ სიხარული მზისგან...

მე ვწერ ამ სტრიქონებს ქარიან ღამეში, როდესაც წვიმის წვეთები ეცემიან მინას და როცა სიშორეზე ტირის როიალი. მე ახლა მაგონდება ჩემი ცხოვრების ქარიშხლიანი დღეები...