წვიმა ასველებს ხეებს და ქუჩებს მე ვეწაფები შენს ფერმკრთალ ტუჩებს შუა ღამისას მზეს ვუმზერთ ერთად თავს დღესაც მე ვთვლი ღმერთად ღვინის ჭიქაში ჩაძირული მარგალიტი...

შენ რომ არ მყავდე, მე რომ არ გყავდე, ჩვენი სიცოცხლე რა იქნებოდა? ჩუმი ოცნება შორით მოსული ფრთებშეუსხმელი გაფითრდებოდა... შენ რომ არ მყავდე, ოცნების ბაღი...

დედა deda როცა შენ ღამე ტკბილ სიზმრებს ხედავ, ან საოცარი კოშმარი გიპყრობს, ის მოვა ჩუმად, ნაზად დაგხედავს, მთელი ცხოვრება ის შენზე ფიქრობს…...

იწყებ თამაშს დროსთან, დრო კი არ გიცდის . კავშირი წყდება აწმყოსთან წარსული განიცდის ... უშედეგოდ მთავრდება დავიწყების მცდელობა შენ იცი გზა არ არის...

მე არ მინდა მეშინოდეს უკან მოხედვის ცათა მოჭედვის კარის მოკეტვის, მე არ მინდა ვიგრძნო შენი ღალატი ისედაც დიდია სევდის ნამატი ... არ მინდა ჩემზე ადრე წახვიდე...

ო, ეს ღიმილი გაშლას გავს ვარდის! და ვიცი, შენთვის ჯერ მზეს არ უთქვამს, რომ მაგ წამწამთა ტალღებში ჩადის და დილით მოჰყავს შენს ამოსუნთქვას. შენ ღმერთი გქვია,...

რას არ არ აკეთებს წლები იმისათვის, რომ ადამიანის ბუნება შეცვალოს; რა ხრიკებს არ მიმარღთავს ცხოვრების ორომტრიალი, რომ შენი ხასიათი უარესობის წყვდიადში...

ძალიან ბევრი რამ დამიგროვდა სათქმელი... ძალიან ბევრი….. ვგრძნობდი, როგორ მოაპობდა გზას სულის სიღრმიდან წამოსული ცრემლების ნაკდი, როგორ მიხუტებდა გულში...

ის ლამაზი არ იყო, ის ჩვიდმეტი წლის იყო, და მე ის მიყვარდა. ჰო, ნამდვილად მიყვარდა. მისი ხელები ყოველთვის, ყინულივით ცივი იყო, იმიტომ, რომ მას ხელთათმანები...

რაც საკუთარი თავი შევიყვარე, მივხვდი, რომ დარდი და ნაღველი - მხოლოდ გამაფრთხილებელი სიგნალებია, რომლებიც მამცნობენ, რომ ჩემი ჭეშმარიტი ბუნების წინააღმდეგ...