ეთო სულიაშვილი - და ისევ ვარდები ...

იწყებ თამაშს დროსთან,
დრო კი არ გიცდის .
კავშირი წყდება აწმყოსთან ,
წარსული განიცდის ...
უშედეგოდ მთავრდება დავიწყების მცდელობა ,
შენ იცი გზა არ არის თვითმკვლელობა...
უსასრულობისკენ მიმავალი ლიანდაგები ,
ფოთოლთა ჩურჩული, მტვერი ნადები ,
წაშლილი სიფათები , შავი ლანდები ,
დღე და ღამ ალბათ შენ ელანდები .
ცხოვრება ითხოვს მსხვერპლის გაღებას ,
ისევ მოასწრებს ფიქრთა ამღვრევას .
ქრებიან მგზავრები , ნუ ავარდები ...
ხელში დაგრჩება თეთრი ვარდები
და ამ ნისლიან დღეს დავარდები ...
შემოდგომა და ისევ ვარდები ...