სამყაროს ერთი ნამცეცი, იოტისოდენა წილი, სულის მტკაველი ნაგლეჯი, ადამიანი ცვილი. იწვის და დნება ცხოვრება, წამში გარბიან წლები, და რჩება მხოლოდ ნათება,...
მოდი ძვირფასო, იქნებ მიხვდე, რატომ გეძახი?! სევდა ვარ შენი უსასრულო, ლხენით გამლიე, წყაროს წყალი ვარ, მორაკრაკე, შენ რომ შესვამდი, ხილი ვარ შენთვის მოწეული,...