დედას მუდამდღე დარდისგან ვიცავ; მთელი მსოფლიოს სიმდიდრის წონა ვერ შეედრება, დედიკოს ვფიცავ, რაც მე მის გულში სიმდიდრე მომაქვს mari chikviladze leqsi dedaze...

მიყვარხარ, მეტი რა გითხრა? სიტყვებს სჭირდება ახსნა? მიყვარხარ, სულზე უტკბესო, ჩემო სინათლის ძალა. miyvarxar meti ra gitxra zanguri beso...

რომ დავბერდები, თუ დავბერდები, შვილიშვილებში რომ გავბევრდები, მოვყვები ზღაპარს ოდნავ სევდიანს, რომ პრინცესები პრინცებს ელიან. rom davberdebi sibere moxucebi...

დავიკარგები ფიქრებთან ერთად... მთვარეს ჩავიცვამ წითელ კაბაში... ცას შევიყვარებ თამამს და შენთან გულს მოვიჯერებ ქართან თამაშით... witel kabashi poezia leqsebi...

დე, ასე ქროდეს, ქროდეს და ქროდეს, ფრთებდაგლეჯილი ქვითა და ქვიშით... მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში. otar chiladze de ase qrodes...

დედაა, რასაც პირველად ნახავ. მამით იწყება გზებზე ფიქრები. მერე ჩვენ ვძერწავთ საკუთარ სახეს იმ დღისთვის როცა აღარ ვიქნებით. ბავშვობა გადის და უცებ გადის. otar...

ეს დღეც მთავრდება. დამთავრდა. მიდის . . . და როგორც ჭურჭლის ფსკერზე ნალექი, (შენი ხელივით თბილი და მშვიდი), ჩემს სულში წვება მზის ანარეკლი. otar chiladze es...

ეს ის ჟამია, როდესაც ხვდები, რომ მიტევებაც არის სასჯელი, ტანჯვაც შვებაა და ღმერთის ნებით, განვლილი ბევრად სჭარბობს დარჩენილს! poezia otar chiladze es is jamia...

ეს წელიც გაქრა, უკვალოდ გაქრა და არა მხოლოდ ჩემთვის – ყველასთვის. მეც უნდა გული მწყდებოდეს, მაგრამ მოლოდინით ვარ სავსე ყელამდის. otar chiladze es welic gaqra...

ვაჟკაცური დამიდია ღმერთთან ფიცი: ყოველ წუთას გორდას უნდა ვლესავდე... მეტოქესთან მეტოქური ბრძოლა ვიცი, ნუ მიმტყუნებ, გოგოვ, შენი კვნესა მე. otar chiladze...