ვით ჯოხი ბრმისა - დაძაბული და მგძნობიარე- ანდა ისარი საათისა - წრის ბინადარი - განშორებიდან შეხვედრამდე მივიწევ ნელა otar chiladze vit joxi brmisa...

ვშორდებით ყოველ წუთას ვშორდებით… და აკრძალული სევდის ტოტებით ერთმანეთს ვუმტვრევთ სულის დარაბებს. თუმცა, არ შერჩა აზრი არაფერს. otar chiladze vshordebit poezia...

დაღლილი და ბებერი, მიდის მატარებელი... მობუზულან სოფლები, როგორც ღმერთის ობლები. ბელტზე ყვინთავს ყარყატი(გამარჯობა-ნახვამდის) დაღლილი და ბებერი, მიდის...

რა წამს კი დავიბადებით, იქვე საფლავი მზა არი. ხალხური ...და მაინც დიდი გზაა იქამდე, კვლავ შევესწრები ხის აყვავებას, otar chiladze da mainc didi gzaa iqamde...

და აი,როგორც სველი ძაღლები, ისევ მოგროვდნენ კართან ჩრდილები და მოითხოვენ კარის გაღებას: ყეფით,წკმუტუნით და დაჟინებით. otar chiladze da ai rogorc sveli...

გათავდა! უკვე ახლოა სახლი, სადაც სინაზით სუნთქავს აგურიც და სადაც ცოლი, ძლიერს და დაღლილს, უჩუმრად გიცდის, ვით ნავსადგური. otar chiladze gatavda poezia...

ბედნიერი ვარ. მადლობთ. ნახვამდის. ეს განშრება იმედით მავსებს. არ მყავდა ღმერთი და ბედს დავყავდი და თავის ვნებას მახვევდა თავზე. otar chiladze bednieri var...

ბავშვობა ერთი ბოლოა თოკის და თვითონ უნდა მიაბა იგი მიწას, რომელზეც გინდა რომ მოკვდე, როდესაც მოვა სიკვდილის რიგი. otar chiladze bavshvoba erti boloa tokis...

ამ სახლში ისევ უკრავენ შოპენს და მავთულები ნაცრისფერ ცაში იჭიმებიან და თითქოს გრძნობენ რაღაცას დღემდე უცნობს და საშიშს, otar chiladze saxlshi isev ukraven...

ალბათ ყველაფერს მოედო ხავსი და ალბათ უკვე ვეღარც იხარებს: ეზო, რომელიც ძილშიღა გვახსოვს, სახლი, რომელიც გადავიყვარეთ. otar chiladze yvelafers moedo xavsi...