შემოდგომაზე გიხსენებ, როცა, ჭადარს ყვითელი ფოთლები სცვივა, ერთი ისეთი თილისმა მომცა, არ შეგვახვედრა ქუჩაში ცივად. shemodgomaze gixseneb leqsebi poezia...

ჩემს ქუჩაზე შემოსახლდა ზამთარი ლამპიონებს მიესალმა სიცივე, აღარ მინდა შემოდგომა,დამღალა აღარ მინდა სულ ერთი და იგივე....

წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ, მაგრამ, შენ მაინც მოწყენილი, რატომ დადიხარ? დარდი არ გშვენის ჩემო კარგო ქვეყნის თვალი ხარ, მზე იმალება რომ...

ქალი ბუნების სილამაზეა დარში, ავდარში დაუჩოქელი ის სიყვარულში გიჟი მარტია და ყველა კაცის გულის მპყრობელი ზოგჯერ წვიმაა,ზოგჯერ ქარია mshvenier qals bunebis...

ამ სექტემბრის პირზე აღარ არის ქარი, ცაზე შერჩენილი ღრუბელია თითო, შენ ყველაზე მეტად გიყვარს შენი ქმარი, მე ყველაზე მეტად ქმარი მიყვარს ვითომ. am seqtembris...

მთელი კვირა ველოდები მზეს, ყოველ დილას ლურჯი ზეცა მათრობს... სხვა თუ არა, მე გიპოვი დღეს... მე ხომ, შენი მოფერება მათბობს... mteli kvira velodebi mzes gipovi...

მენატრები მოდი მაგრად ჩამეხუტე, ანდაც თმებში ჩამებნიე იასამნად, ან იქნება აჯობებდეს, არ მოხვიდე და სიგიჟით დავემსგავსოთ მიუსაფარს. menatrebi modi chamexute...

ხანდახან მინდა თავი მოვიტყუო, არ მიყვარსმეთქი რომ დავიჯერო, მის სურათს ისე თვალი შევავლო, მეორე წუთს კი ვერ გავიხსენო. xandaxan minda tavi movityuo leqsebi...

წაუვალ მღვრიე სიმარტოვეს და ვიცი სიჩუმე კლანჭებში მომიქცევს, მე ხომ სიყვარული დროებით მათხოვეს უკან დაბრუნებაც სულ მალე მომიწევს yvavili txovdeba leqebi...

ზოგის დილა... იწყება ყავით, ჩემი უბრალოდ ლამაზი ქალით, ზოგის დილა... იწყება მალვით, ჩემი კი მუდამ მზიანი დარით, zogis dila iwyeba yavit lamazi qali poezia...