სონეტი XL თელ ჩემს სიყვარულს შენ გიბრუნებ, შენ დაგიბრუნებ ყველაფერს, რასაც თავად ფლობდი, როგორც მეუფე; ჩემში გრძნობათა ნაკვალევს თუ სადმე იგულებ, შენ...

სონეტი XLI ალბათ, არც იცი, ჩემს მიმართ რომ სცოდავ ხანდახან, როცა შენს გულში უჩემობის ჟამი იწყება, რომ სიყმაწვილის მოძალებით მაშინ მზადა ხარ ცდუნებებს შორის...

სონეტი XLII ის რომ შენია, ახლა ამას სულაც არ ვნაღვლობ, შენ რომ მისი ხარ, ამით მინგრევს გული საგულეს, ის მეც მიყვარდა _ ვამბობ ამას და შენც გაგანდობ, რომ...

სონეტი XLIII თვალებს დავხუჭავ, რადგან ვიცი, ფუჭად ვირჯები, შენს ძებნაში რომ ვეურჩები დროის დინებას, ჩემს წუთისოფელს სიზმარეთში გავემიჯნები და იქ ვიხილავ მაგ...

სონეტი XLIV ფიქრი რომ ვიყო, რომ შემეძლოს ზმანებასავით მოვიდეს შენთან ხორციელი ჩემი სხეული, რომ გადმოვთელო შენს ძებნაში ძველი გზასავით მე ეს სამყარო,...

სონეტი XLV ცეცხლსა და ჰაერს რომ გიგზავნის ჩემი არსება, ორივეს შენთვის რომ იმეტებს ჩემი სხეული, პირველი ვნებას, მეორე კი ფიქრს ემსგავსება, ყოფნა-არყოფნის...

სონეტი XLVII ჩემს გულს და თვალებს კავშირი აქვთ თურმე ფარული, მოყვარესავით სწყალობს ერთი მუდამ მეორეს; როცა გულს ძლიერ შეაწუხებს ზღვა სიყვარული და როცა თვალი...

სონეტი XLVIII ბევრს გადავყრივარ წუთისოფლად ბოროტის მზრახველს, ვიცნობ მათს მოდგმას და მტაცებლურ ზნეს და ხასიათს, მიტომაც გზაზე როცა გავალ, ვუმალავ მნახველს...

სონეტი XV როდესაც ვფიქრობ, საამქვეყნოდ შექმნილ რაობებს რომ არ შერჩებათ სრულყოფილი დიდხანს იერი, რომ ეს ცხოვრება ჰგავს ნაირგვარ სანახაობებს, რასაც განაგებს...

სონეტი XV რად არ გწადია, შეებრძლო სისხლიან ტირანს, ჟამთასრბოლაში მეუფებით თავს რომ იწონებს? იქნებ გგონია, მარადიულს მოგიჩენს ბინას და ამ ლექსივით ხელს...