შექსპირი (სონეტი XLII) - Sheqspiri (soneti XLII)



სონეტი XLII

ის რომ შენია, ახლა ამას სულაც არ ვნაღვლობ,
შენ რომ მისი ხარ, ამით მინგრევს გული საგულეს,
ის მეც მიყვარდა _ ვამბობ ამას და შენც გაგანდობ,
რომ დავემსგავსეთ სიყვარულით გზადაკარგულებს.

შენ რომ ის გიყვარს, ალბათ, ესეც ჩემი ბრალია, _
ვერ შევაყვარე თავი მას და შენსკენ გზას იგნებს...
ქალს რა მოვკითხო, თუკი ჩემზე შემომწყრალია,
ჩვენ კი ერთმანეთს, მეგობარო, დაგვაკარგინებს.

შენი დაკარგვით ძღვენს მივართმევ ჩემს ყოფილ სატრფოს,
მას რომ დავკარგავ, შენ შეიძენ ამით სარგებელს,
თქვენ რომ ერთმანეთს მოიპოვებთ, დამტოვებთ მარტოს
და უთქვენობა, ვინ რა იცის, რას შემაგებებს.

მაგრამ მე და შენ ჯერ ერთნი ვართ _ ესეც იცოდე! _
და ვინც შენ გიყვარს, მეც მეკუთვნის მისი სიცოცხლე.


თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.