×

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 19 408 💬 0
შვლის ნუკრის ნაამბობი (shvlis nukris naambobi) I პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს დავობლდი; ტანზედ მაცვია პატარა, მოკლებეწვიანი, თეთრის თვლებით...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 6 005 💬 0
ქუჩი (quchi) ბალახი ვარ მთისა, ერთის დიდის სალის კლდის შუა გვერდზედ მოსული. ჩემს გვერდით სხვა მცენარე ვერა ხარობს. განგებას მხოლოდ ჩემთვის დაუწერია: ქუჩო!...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 2 690 💬 0
ქუდოვანი (qudovani) სარდიონი ფრიად ამაყი და თავმომწონე კაცი იყო. დიამბეგობა რომ მიიღო, მაშინ უფრო თავი მოიწონა; სწორედ გაფხორილ მამალ ინდაურს დაემსგავსა....

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 10 254 💬 0
ფესვები (fesvebi) ნუ გეშინია, არა ვართ გველები. ამ მაღალს მთაზე გველს რა უნდა? ტყუილად შეკრთი, ჩვენ კაცს არაფერს ვავნებთ, არ მოვსწამლავთ. გარედან რომ...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 1 526 💬 0
ტრედები (tredebi) გაზაფხულდა. ჯეჯილები გაბზინდა, თოვლის წყლებმა დაიწყეს ცელქად დენა მინდვრად და ხევებში. ზღვამაც ფერი იცვალა, გაისქელა ქედი. მისნი კიდენი,...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 3 654 💬 0
სვავი (svavi) I ზაფხული იყო. მთა მწვანდებოდა. მაღლა მწვერვალებზე-ღა მოჩანდა თოვლი, დაბლა ხევებში - ზვავი. მწყემსებს გაერეკათ მთაში საზაფხულოდ ცხვარი და ძროხა,...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 16 338 💬 0
სათაგური (sadguri) I ქალაქიდან ძია ესტატე ღამე-ღა იყო, როცა სახლში მოვიდა. მეორე დღეს შობა თენდებოდა: ძალზე მოერეკებოდა შინისაკენ ესტატე თავის “მერანს”, რომ...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 2 429 💬 0
როგორ გაჩნდენ ბუები ქვეყანაზედ? (rogor gachnden buebi qveyanazed?) I - ბალღები სადღა არიან? - იკითხა იოთამმა, როცა სახლში შევიდა, - ისრით იღლიაგაგმირული,...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 19 399 💬 0
მთის წყარო (mtis wyaro) არაფერი ცოდვა არ მიქნია ჩემს სიცოცხლეში. ვერც ერთი სულიერი, თუნდ უსულო, ჩემს ცოდვას, ჩემს სიავეს ვერ იტყვის. ღმერთს ესე დაუწესებივარ:...

ვაჟა-ფშაველა - Vaja-Pshavela

✍️ admin | 👁 10 556 💬 0
მთანი მაღალნი (mtani magalni) იდგნენ და ელოდენ. უსაზღვროა მთების მოლოდინი, უსაზღვრო ზღვადა სდგას იმათ გულში. წითლად, სისხლისფრად შედედებული უთიმთიმებთ...