მერაბ სალუქვაძე - მთის მდინარე



მთის მდინარე

მთის ორღობეში მორაკრაკებს ნაზი მდინარე,
უხმოდ, უტიფრად, თითქოს არაფერი ჩაუდენია,
მოაქვს შემოდგომისგან! გაყვითლებული ნაზი ფოთლები,
და საწყალ ფოთლებს, მიწაზე ყოფნა არ უწერია.
იქნებ შეჩერდე და მოასვენო ნაზი არსება
რადგან ბუნებამ ორივე ერთად დაგასაჩუქრათ,
აზვირთებულხარ! და მიაქანებ ტალღებს მადლიანს
ის ხიდან მოწყდა, ყოველ დილით ხდება განთიადს!
და სად წაიღებ, შენთვის სულერთი განა არ არის?
გთხოვ შეიბრალო, აპატიო ყველა ცოდვები,
და რა ცოდვა აქვს ასეთი რომ ღმერთმა გაწირა
გთხოვ შეისმინო და დატოვო, იქნებ ნაპირთან!
ამ ქვეყანაზე მარტო შენ ხარ მარადიული,
ღმერთმა მთელი ძალა და სიძლიერე შენ მოგანიჭა
გთხოვ გაუფრთხილდი, ადამიანის სულს ნუღარ გაწირავ!
და ნუ დატოვებ! კაცობრიობას მძევლად დარდიანს..

02.10.2014

მერაბ სალუქვაძე



Loading...


თეგები: merab saluqvadze

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.