ნანა სელეპანოვა - როცა...

თუკი გაწყენინეს,
უნდა დაიკიდო,
ჭკუას გარიგებენ,
უნდა გაიღიმო...


ნანა სელეპანოვა - მაშინ, როცა


მაშინ, როცა ამ ლექსს ვწერდი,
მე, საბრალო, მონა შენი,
ლექსი სისხლით შეიღება
ჩემ გულიდან მონადენით.


მერაბ სალუქვაძე – წვიმაში როცა გნახე


– წვიმაში როცა გნახე –

გახსოვს?
იმ ღამით წვიმდა,
პირველად როცა გნახე,
ნაღვლიან გამოხედვას,
თვალით რომ შევეჯახე


ნანა სელეპანოვა - აუტანელი იყავი როცა

თურმე ცხოვრება ყოფილა ფარსი
და ათრთოლებულ ტუჩებშიც კოცნა,
შენ მაშინ იყავ უფრო ძვირფასი,
აუტანელი იყავი როცა!


ნანა სელეპანოვა - როცა მიყვარდა

დილაა...ჭიშკარს აწვალებს ქარი,
მზემ საჩიხესთან გაიფრთხიალა,
მე მაშინ უფრო, ვიყავი ლაღი,
როცა მიყვარდა, როცა მიყვარდა.


ნანა სელეპანოვა - როცა სიყვარული ქრება

როცა სიყვარული ქრება,
ლექსსაც მოეკიდა ხავსი,
სული აღარ ითხოვს შველას,
სადღაც განწირული დაჰქრის.


ნანა სელეპანოვა - როცა წახვედი

როცა წახვედი..არც გიფიქრია,
რამდენი რამე დაგვრჩა სათქმელი,
ეს გული კარგო, განა იფქლია,
რომ ხელაღებით უცებ გაცერი.


მერაბ სალუქვაძე - როცა ასეა


უნდა დავფიქრდე,
თავს შეგახსენებთ მკითხველო წამით..
რად მოიწყინეეთ?
არ მოგწონთ ვიცი
უკვე დაგღალეთ მე ჩემი დარდით..