როცა სიყვარული ქრება,
ლექსსაც მოეკიდა ხავსი,
სული აღარ ითხოვს შველას,
სადღაც განწირული დაჰქრის.
როგორ შეჩერდება, ხედავ,
უცებ შეხვედრების წამი,
ცრემლით დაატარებ შვებას,
უკვე მერამდენედ განცდილს.
ფიქრით ოცნებასაც ბედავ,
მაგრამ აუხდენელს ცხადში,
ვეღარ უმკლავდება სევდას
შენში უდარდელი ბავშვი.
მერე სინანული რჩება,
გული საგულედან გარბის,
როცა სიყვარული ქრება,
ლექსსაც მოეკიდა ხავსი!
ნანა სელეპანოვა - როცა სიყვარული ქრება
