როცა წახვედი..არც გიფიქრია,
რამდენი რამე დაგვრჩა სათქმელი,
ეს გული კარგო, განა იფქლია,
რომ ხელაღებით უცებ გაცერი.
როცა წახვედი.. რატომ იფიქრე,
წასვლა სჯობია ტრფობას გამხელილს,
ჩემს სარეცელთან ღამე იტირებს,
ჩაეძინება თვალებ გახელილს.
როცა წახვედი..არც კი გიგრძვნია,
რომ მივაბნიე ცრემლი ამდენი..
რა ააგლიჯავს, ისე მიჰკვრია,
ჩემს საკინძეზე შენი სახელი.
როცა წახვედი..მინდა იცოდე,
ღია დავტოვე ჩემი სარკმელი,
შენს დაბრუნების იმედს ვიტოვებ,
რადგან წახვედი..რადგან წახვედი..
ნანა სელეპანოვა - როცა წახვედი
