მიყვარს ზაფხულის კოკისპირული, და შემოდგომის შხაპუნა წვიმა, ცაზე გრუხუნი, ძალზედ გმირული ჭექა-ქუხილის სასტიკად ღრინვა მიყვარს ივლისის სასტიკი წვიმა, ციდან...

ეხლა ისეთი მწარეა ფიქრები ჩემი, არ მსურს ვისუნთქო და ვეზიარო არცერთ მშვიდ ზრახვებს. ეხლა ისეა ჩემში ტკივილი სევდის ჩემს თავზე, რატომღაც მინდა შევწყვიტო...

ღამე მშვიდობის მშვენიერო, ღამე მშვიდობის. მშვიდობის არსის და მაგ თვალების სიცოცხლის მსგავსი, მშვენიერების აზრზე ფიქრით დავიდე ბინა, მშვენიერების ფიქრზე ზრუნვა...

შენმა თვალებმა მითხრეს შენზე მორცხვიაო, შენმა ღიმილმა, ნეტა შენ მოგცლიაო, შენ თუ გცალია, განა არ მაცდის ეს სამყარო, შენი გულისთვის, მაშინ მეც მინდა...

როგორ იგრძენი გაზაფხული ლამაზო გუშინ!, იამ თვალები გაახილა ლურჯმა კამკამამ, ვარდმა ბაგენი გააღიმა იმ თეთრი ბროლის, კვირტები ვაზის გაიფურჩქნა მაგ ბორცვთა...

მე არ მინდა მეშინოდეს უკან მოხედვის ცათა მოჭედვის კარის მოკეტვის, მე არ მინდა ვიგრძნო შენი ღალატი ისედაც დიდია სევდის ნამატი ... არ მინდა ჩემზე ადრე წახვიდე...

სიტყვებს თან აჰყვა არითმია აქ უკვე მგონი სხვა რითმია .. დაირღვა ყველა დოგმა და ჩარჩო მეც მინდა გავცდე ფარგლებს და დავგმო ! სიყვარულია თან რომ მდევს სულ თან .....

რა საოცრება ხარ სულის საყვირალო, რა საოცარია სიტურფე შენი, გასაოცარია სულის სილამაზე, მშფოთვარე გულის სალხინებელი, ისევ გაგიხსენეს ჩემმა ზრახვებმა,...

მართლა რა კარგი ხარ, რა ვქნა არ ვიცი, მართლა რა ლამაზად მართობ, როცა იღიმები სიყვარულს განვიცდი, მაშინ სულ არაფერზე ვდარდობ. მერე ჩაგიხუტებ და სუნთქვა შეკრულს...

ჩემი ოცნება ფრთებს შეისხავს დაკარგულ ცაზე, შემოვიზღუდავ ჩემი გრძნობების მღვრიე საფიქრალს, სემირამიდას სავსე მთვარეზე დავენახვები, და სიყვარულის ქარიშხალი...