ტკივილამდე მონატრება



მკვდარია ოთახი,
დრამატულად მიიწევენ საათის ისრები,
დანისლულია ყველა ფანჯარა
და მათშორის ძლივს აღწევენ მთვარის სხივები...
მკვდარია ემოცია,
დრამატულად აჩქეფდა ძარღვებში სისხლიცკი,
ჩაქრა უნარი პოეტური შთაგონებისა
ბაგეს გადაეჩვია ძველებური წრფელი ღიმილი...
მკვდარია... მკვდარია... ყველა თარიღი მოკლეს,
შემომრჩა მხოლოდ ერთადერთი ისიც სულს ღაფავს,
მალე მამცნობს ალბათ მესაფლავე მისი გარდაცვალების ამბავს...
ეჰჰ ბავშვური ღიმილი აუტანელი ტკივილით რამხელა მონატრებას მალავს...


ლ. გერლიანი



Loading...


თეგები: ...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.