milan kundera marsel prustis verdiqti targmna irma tavelidzem
ინგლისურიდან თარგმნა ირმა ტაველიძემ
“დაკარგული დროის ძიებაში” – აქ პრუსტი აბსოლუტურად ნათლად ამბობს: “ამ რომანში ერთი ეპიზოდიც კი არ არის, რომელიც არ გამომიგონია… არც ერთი მთავარი პერსონაჟი”. და მაინც, ავტორის ცხოვრებასთან მჭიდროდ დაკავშირებული პრუსტის რომანი, რასაკვირველია, ავტობიოგრაფიის საპირისპირო პოლუსზე იმყოფება: მასში ავტობიოგრაფიულ ჩანაფიქრს ვერ ვხედავთ. მწერალმა ის იმისთვის კი არ დაწერა, რომ საკუთარი ცხოვრებაზე ესაუბრა, არამედ იმიტომ, რომ მკითხველებისთვის მათივე ცხოვრება ეჩვენებინა. “ყოველი მკითხველი, როცა კითხულობს, სინამდვილეში, საკუთარი თავის მკითხველია. მწერლის ნაწარმოები მხოლოდ ერთგვარი ოპტიკური ინსტრუმენტია, რომელსაც ის მკითხველს აწვდის, რათა მან იმის გარჩევა შეძლოს, რასაც ამ წიგნის გარეშე საკუთარ თავში ვერასდროს დაინახავდა. მკითხველის მიერ საკუთარ თავში იმის ამოცნობა, რასაც წიგნი ამბობს, წიგნის სიმართლის დამამტკიცებელი საბუთია”. პრუსტის ეს სტრიქონები მხოლოდ მისი რომანის არსს არ განსაზღვრავს; ისინი რომანის ნამდვილი ხელოვნების არსს განსაზღვრავენ.
ინგლისურიდან თარგმნა ირმა ტაველიძემ
“დაკარგული დროის ძიებაში” – აქ პრუსტი აბსოლუტურად ნათლად ამბობს: “ამ რომანში ერთი ეპიზოდიც კი არ არის, რომელიც არ გამომიგონია… არც ერთი მთავარი პერსონაჟი”. და მაინც, ავტორის ცხოვრებასთან მჭიდროდ დაკავშირებული პრუსტის რომანი, რასაკვირველია, ავტობიოგრაფიის საპირისპირო პოლუსზე იმყოფება: მასში ავტობიოგრაფიულ ჩანაფიქრს ვერ ვხედავთ. მწერალმა ის იმისთვის კი არ დაწერა, რომ საკუთარი ცხოვრებაზე ესაუბრა, არამედ იმიტომ, რომ მკითხველებისთვის მათივე ცხოვრება ეჩვენებინა. “ყოველი მკითხველი, როცა კითხულობს, სინამდვილეში, საკუთარი თავის მკითხველია. მწერლის ნაწარმოები მხოლოდ ერთგვარი ოპტიკური ინსტრუმენტია, რომელსაც ის მკითხველს აწვდის, რათა მან იმის გარჩევა შეძლოს, რასაც ამ წიგნის გარეშე საკუთარ თავში ვერასდროს დაინახავდა. მკითხველის მიერ საკუთარ თავში იმის ამოცნობა, რასაც წიგნი ამბობს, წიგნის სიმართლის დამამტკიცებელი საბუთია”. პრუსტის ეს სტრიქონები მხოლოდ მისი რომანის არსს არ განსაზღვრავს; ისინი რომანის ნამდვილი ხელოვნების არსს განსაზღვრავენ.