ეზრა მოსე იბნ

ბედისწერა

ეს მოხდა უცხო ზმანებათა გარემოცვაში...
... ცად ამზიანდა ფარად ზარქაში,
გაღმა ზარების ატყდა ჟღარუნი
და სიზმარეულ გარდასახვაში გზა შემეცვალა
პლანეტარული.

მე დავიბადე... ბედის ვარსკვლავი ცაზე აღენთო უცხო ზმანებად,
ის მომყვებოდა, მე მივდიოდი
და კელაპტრების წყვილი ღეროთი
დიდ სინათლეში განსაზავებლად მზის შესაყრელად
მივიმღეროდი.
მზე იყო მაღლა ....მიჯნათა მიღმა უსაზღვროების მირიადი
მოჩანდა ზღვარი...
დავლახე გზანი სხვანი და სხვანი, ბევრი ვიარე,
თუ ცოტა ვიარე,
უცხო მხარეში ამექცა მხარი,
დავახანე და დავიგვიანე.

სასაფლაონი

გზაო, ვზივარ და დუმილით გიცქერ,
უჟმურ მიწაში თვლემენ ლანდები;
დუმს სასაფლაო... სიკვდილის ფიცხელ
ხელს წარუხოცავს განძი რამდენი...

იყუჩე, მგზავრო! უკეთურ მხრისკენ
შენც ამავე გზით წარემართები.