ნაგაკავა სოენ

სამტაეპედები

როდესაც სარკეს
შეეჯახა,
ჭრიჭინა დაეცა. . .

* * *
შუადღის თრთვილი.
ჩემი შვილები,
ნამეტნავად ფრთხილად დადიან.

* * *
ჭკნება ყვავილი,
მზის გულზე და
ნესტიან ქვებში.

* * *
თეთრი ქლიავები
მთვარიან ღამეში. . .
ჭირისუფლები . . .

* * *
ღამე თოვლითურთ.
ხოლო ქაღალდში
მსუბუქი საგზალი.

* * *
გზა.
თანამგზავრი მთვარე
და ქარი.

* * *
ტაძარში, სადაც დაისიც დინჯია,
ხმები ისმის. . .
აგიზგიზებულ ნედლი შეშისა.

* * *
სურნელია,
ცულქვეშ გაწოლილი
კიპარისისა.

* * *
––––––––––––––––––––
ორიგინალის ენა – იაპონური

(ჰაიკუ)

ოქროს შემოდგომა.
კლდის ნაპრალებში
ქვიშა მიძვრება.

* * *
გვამადქცეული შემოდგომა.
აღარცერთი ღრუბელი
ცაზე.

* * *
აყვავებულა ქლიავი.
მის გარეშემო
შეკრებილან გომბეშოები.

* * *
ნიჟარიდან კვლავაც ისმის
ხმა შემოდგომის. . .
უწინდებურად.

* * *
საათმა უკვე
ორჯერ ჩამოკრა.
ცივი ღამეა.

* * *
ახალი მთვარე
ბამბუკის ყლორტის
ღეროზე მოცურავს.